یا فارس الحجاز

اصولی کاربردی برای ارتباط با نوجوان
اصل برخورد مثبت و مثبت فکر کردن
در مواجهه با اشتباه نوجوان، نباید به گونه‌ای رفتار کنید که احساس کند می‌خواهید او را قضاوت یا تنبیه نمایید، بلکه از کلمات و عبارات مثبت استفاده کنید و با تشویق کردن و بیان یکی از ویژگی‌های مثبت فرزندتان، شروع کنید و سپس مطلب اصلی را بازگو کنید.
مثلا به او بگویید: «از اینکه بچه‌­ای اهل درس دارم و اخلاق و رفتار خوبی دارد خوشحالم؛ اما اینکه استفاده از تبلت را مدیریت نمی‌کنی، من و پدرت را نگران کرده است.»
اصل پرهیز از تحمیل کردن
چیزی یا کسی را به نوجوان‌تان تحمیل نکنید. بدترین تحمیلی که به نوجوان‌ها می­‌شود، این است که از او می­‌خواهیم مثل ما باشد یا می‌گوییم وقتی به سن شما بودیم آنگونه رفتار می‌کردیم، آنگونه لباس می‌پوشیدیم و…
یادتان باشد دنیا تغییر کرده و بر اساس این تغییرات روحیات و نیازهای ما هم تغییر کرده است. باید به فرزندان اعتماد کرد و به آن‌ها اجازه داد که به تدریج پس از کسب آگاهی لازم بتوانند تصمیم‌گیری در امور زندگی، تحصیلی و شغلی را تمرین کنند.

رسول اکرم صلى الله علیه و آله :
إذا أرادَ اللّه بِأهلِ بَیتٍ خَیرا فَقَّهَهُم فِى الدّینِ و َوَقَّرَ صَغیرُهُم کَبیرَهُم و َرَزَقَهُمُ الرِّفقَ فى مَعیشَتِهِم و َالقَصدَ فى نَفَقاتِهِم وَ بَصَّرَهُم عُیُوبَهُم فَیَتُوبُوا مِنها؛
هرگاه خداوند براى خانواده اى خیر بخواهد آنان را در دین دانا مى کند، کوچک ترها بزرگ ترهایشان را احترام مى نمایند، مدارا در زندگى و میانه روى در خرج روزیشان مى نماید و به عیوبشان آگاهشان مى سازد تا آنها را برطرف کنند.

نهج الفصاحه ص181 ، ح 147

شاید یکی از تکان‌دهنده‌ترین جمله‌ها
و زیباترین دعاهایی که بشر گفته،
جمله زیر از امیرالمومنین علی(ع) باشد؛

«اللهم اجعل نفسی
اول کریمة تنتزعها من کرائمی»

«خدایا، کاری کن که از چیزهای
ارزشمند زندگی، جانم , اولین
چیزی باشد که از من می گیری»

یعنی نکند قبل از اینکه
جانم را بگیری،
شرافتم، انسانیتم،
عدالتم، انصافم،
اخلاقم و ظرفیتم را
بگیری…
(نهج البلاغه خطبه 21)

«عید» ما دیدن رخسار مه توسه بیا

عالمی چشـم بـه راه سپه توسٺ بیا

«ای که یک گوشه نگاهٺ غم عالم ببرد»

ایــن دلــم منتــظرِ «یک نگه» توسٺ بیا

عید غدیر بر عاشقان ولایت مبارک

قبل از ماموریت اخرش به سوریه پایش در فوتبال شکسته بود! برای اینکه زودتر برود سوریه، زودتر از موعد گچ پایش را در آورد. کمی می لنگید. اصرار می کردم برود عصا بگیرد. قبول نمی کرد. ته دلم فکرش را هم نمی کردم با این پا برود مأموریت!
.
خوشحال بودم که به مأموریت نمی رود. اما محمود می گفت: «خانم، تو دعا کن هرچه خیر هست خدا همان را انجام دهد». گفتم: «آخرتو چطوری می خواهی توی درگیری با این پایت فرار کنی؟
.
خندید و گفت: «مگر من می خواهم فرار کنم؟ آن قدر می جنگم تا با دست پر برگردم! من و فرار؟!
.
تصویر دیده نشده از علی آقا و محمد آقا در حال نقاشی کشیدن رو گچ پای بابا محمود

شهید محمود رادمهر