یا فارس الحجاز

دوستان عزیز امشب هر جا که هستیم و یلدای امسال را در کنار خانواده یا دوستان، فراموش نکنیم آرامش و امنیت امشب به بهای یتیم شدن بچه های شهدای مدافع حرم بوده است!
#حاج_قاسم باید در حلب باشدو بجنگد تا تکفیری جرأت پا گذاشتن به خیابانهای شهرهای ما را نداشته باشد!
فراموش نکنیم گرمای یلدای امشب را در این شبهای سرد مدیون چه کسانی هستیم!!!
#سلامتی_امام_خامنه ای،سردار سلیمانی، مجاهدان و مدافعان و مرزبانان و شادی روح شهدا
#صلوات

یلدا برای من بی معناست وقتی
شب
و روزم بی تو یلدایی بی پایان
است!
من تمام عمر چله نشین توأم
#یلدای_مهدوی
اللهمّ عجل لولیک الفرج

مؤسس حوزه علمیه قم که حق بزرگی به ایران و انقلاب دارد، فرمود:من به جایی نرسیدم، اما اگر توانسته باشم به اسلام خدمت کنم در اثر دو عمل است:
1- در نجف زنی کور و پیر داشتم، این زن کور و پیر را حتی مستراح می بردم، غذا دهانش می گذاشتم، غذا برایش می پختم، او هم بعضی اوقات می گفت: آقا! خدا خیرت بدهد
2- یکی هم توسل. هنگامی که در کربلا بودم، مریض شدم و تا دم مرگ هم رفتم؛ قبلاً هم خواب دیده بودم که ده روز دیگر می میرم. حالم خیلی بد بود، رو کردم به قبر مطهر امام حسین(علیه السلام) و گفتم: حسین جان! مردن چیزی نیست، امّا من کاری برای اسلام نکرده ام، از خدا بخواه من برگردم یک خدمتی به اسلام بکنم و بمیرم! همان وقت آقا امام حسین(علیه السلام) نظر لطفی کردند و من خوب شدم.

از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است: خداوند آنچه به حضرت موسی(علیه السلام) فرموده این است: ای موسی نماز را قبول نمی کنم مگر از کسی که برای عظمت من فروتنی داشته باشد و قلب او خوف مرا در بر داشته باشد، روزش را به یاد من سپری کند و در حالی که اصرار و پافشاری به خطا و گناه دارد، شب نکند و حقّ اولیا و دوستان مرا بشناسد.
حضرت موسی(علیه السلام) عرض کرد: آیا مقصودت از اولیا و دوستانت حضرت ابراهیم، اسحاق و یعقوب(علیهم السلام)است؟
فرمود: آنها از اولیای من می باشند، ولی مقصود من آن کسی است که به خاطر او آدم . حوّا(علیهم السلام) را آفریدم و بهشت و دوزخ را خلق کردم.
عرض کرد: ای پروردگارمن، او را معرفی کن.
فرمود: او محمّد(علیه السلام) و نام دیگرش احمد(علیه السلام) است، اسم او را از اسم خودم مشتق کردم،ۀ زیرا من محمودم و او محمد است.
موسی(علیه السلام) عرض کرد: پروردگارا! مرا از امت او قرار بده.                                                                  کتاب القطره، جلد1، صفحه82-83

انس بن مالک گفت: موقعی که رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از جنگ تبوک مراجعت می کرد، سعد انصاری به استقبال آمد. حضرت با او مصافحه کرد و دست سعد را زبر و خشن دید. فرمود: چه صدمه ای و آسیبی به دستت رسیده است؟ عرض کرد: یا رسول الله! من با طناب و بیل کار می کنم و درآمدم را خرج معاش خانواده ام می نمایم.رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) دست او را بوسید و فرمود: این دستی است که آتش با آن تماس پیدا نمی کند.                                     اسعد الغایه، جلد 2، صفحه 269