یا فارس الحجاز

‍ حاج محمداسماعیل دولابی: توابین کسانی هستند که دائم خانه‌ی دل را تمییز می‌کنند، لذا اگر یک آشغال ریز هم در آن باشد، پیداست و نمود می‌کند و از همان هم توبه می‌کنند، چون هرچه پاک‌تر می‌شوند، گناهان جدیدتری بر آن‌ها مکشوف می‌شود و الا اگه خانه‌ی دل کثیف باشد، چیزهای بد هم نمودی ندارد.
لذا اگر بعضی رفقا خیلی حساس‌اند و زود از چیزی محزون می‌شوند به جهت تمیزی و پاکی روح آن‌هاست.
مصباح الهدی ص 265

اَیُّها النَّاس بخواهید که آقا برسد
بگذارید دگر درد به پایان برسد

همگی در پس هر سجدہ به خالق گویید
که به ما رحم کند یوسف زهرا(س)برسد

سلام فاطمـیه، سـلام مـاه ماتـم
سلام‌اشک‌وگریه، سلام‌ناله وغم
سلام ای‌سیاهی، سلام ای کتیبه
سلام‌بَزمِ‌روضه، سلام‌نوحه ودم
سلام‌سینه‌زن‌ها، سلام‌گریه‌کن‌ها
سلام‌سوزِ سینه، سلام‌اشکِ‌نم‌نم
سلام‌مادرِ ما، سوال کیفَ‌حالک؟
سلام‌آتش‌و در، سلام زخمِ مَرهَم
سلام عصمت‌الله، سلام‌عفت‌الله
سلام ای‌رشیده، سلام قامتِ خَم

ای یوسف زهرابه گدایت نظری کن
داردطمع ازچشمه ایثارتوچشمم
تاکی به تمنای توای مهدی موعود
گریان شودازطعنه اغیارتوچشمم

اللهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرج

قرض دادن مستحب مؤکد است؛ به خصوص به شخص محتاج. از پیامبر اکرم (ص) نقل شده است:
قَالَ: وَ مَنْ أَقْرَضَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ- کَانَ لَهُ بِکُلِّ دِرْهَمٍ أَقْرَضَهُ وَزْنَ جَبَلِ أُحُدٍ- مِنْ جِبَالِ رَضْوَى وَ طُورِ سَیْنَاءَ حَسَنَاتٌ- وَ إِنْ رَفَقَ بِهِ فِی طَلَبِهِ- تَعَدَّى بِهِ عَلَى الصِّرَاطِ کَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ اللَّامِعِ- بِغَیْرِ حِسَابٍ وَ لَا عَذَابٍ- وَ مَنْ شَکَا إِلَیْهِ أَخُوهُ الْمُسْلِمُ فَلَمْ یُقْرِضْهُ- حَرَّمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَیْهِ الْجَنَّةَ یَوْمَ یَجْزِی الْمُحْسِنِینَ.
هرکس به برادر مسلمانش قرض دهد، در مقابل هر درهمی که قرض می­‌دهد، به میزان وزن کوه احد، از کوه‌­های رضوی و طور سیناء برای او حسنه است و اگر در مطالبه قرض خود، مدارا کند، بدون حساب و عذاب سریع از صراط می­‌گذرد و اگر برادر مسلمانش از او قرض بخواهد و او ندهد (در صورتی­‌که توانایی آن را دارد) خداوند روزی که به محسنین جزا می­‌دهد، بهشت را بر او حرام می­‌کند.
وسایل الشیعه، ج18، ص133