یا فارس الحجاز

داستان فطرس ملک
شیخ صدوق در کتاب امالی در حدیثی از امام صادق(ع) نقل می‌کند:
فُطرُس، یکی از فرشتگان حامل عرش در انجام وظیفه‌اش سُستی کرد. بالهایش شکسته و به جزیره‌ای در زمین تبعید شد. وی 700 سال به عبادت خدا مشغول بود تا امام حسین(ع) به دنیا آمد. جبرئیل با هفتاد هزار فرشته جهت تبریک این میلاد به زمین نازل شدند، وقتی از کنار فطرس گذشتند او از علت نزول آنان جویا شد و از آنان خواست تا وی را با خود ببرند. جبرئیل نزد پیامبر(ع) برای وی میانجیگری کرد. با پیشنهاد پیامبر(ص)، فطرس خود را به قنداقه امام حسین(ع) مالید و خداوند بال‌هایش را بهبود بخشیده و او را به جایگاه اولیه‌اش بازگرداند.
فطرس پس از بهبودی و عروج به آسمان به رسول خدا خبر از شهادت فرزندش حسین داده و می‌گوید به جبران این شفاعت، زیارت هر زائر و سلام و صلوات هر سلام دهنده‌ای را به امام حسین(ع) برساند.
منبع:
ابن قولویه، کامل الزیارات، ص66

✅ چگونگی ولادت امام حسین علیه السلام

به سند معتبر از حضرت رضا علیه السلام از پدرانش از علی بن الحسین علیهم السلام روایت شده است.
چون حضرت حسین علیه السلام متولد شد حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم به اسماء بنت عمیس فرمود: “فرزندم را بیاور” من آن بزرگوار را در جامه ای سفید پیچیده خدمت آن حضرت بردم. آن جناب در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه گفت و او را در دامن خود نهاد و گریست.
اسماء عرض کرد: پدر و مادرم فدایت، گریه شما از چیست؟ فرمود: برای این فرزندم می گریم.
عرض کرد: این کودک که الان به دنیا آمده فرمود: بعد از من گروهی از ستمکاران او را خواهند کشت. خداوند شفاعت مرا به آنها نرساند.
آنگاه فرمود: دخترم فاطمه را از این جریان باخبر نکن چون تازه این فرزند برایش متولد شده است.
سپس به حضرت علی علیه السلام فرمود: او را چه نام می گذاری؟ گفت در نامگذاری بر شما سبقت نمی گیرم. پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: من هم بر پروردگارم سبقت نگیرم، جبرئیل نازل شد و فرمود:
ای محمد! خدای بزرگ تو را سلام می رساند و می فرماید:
“عَلیٌّ مِنْکَ کَهارونَ مِنْ موسی؛ علی نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسی است”
او را به اسم پسر هارون نام گذار که شبیر است.
پیامبر صلی الله علیه و اله و سلم فرمود: زبان من عربی است، جبرئیل عرض کرد نام او را “حسین” بگذار.
چون روز هفتم شد دو گوسفند سیاه و سفید برای او عقیقه کردند و یک رانش را به قابله دادند و سرش را تراشیده به وزن موی سرش نقره تصدق نمودند و خلوق (که چیز خوشبویی است) بر سرش مالیدند و فرمودند: ای اسماء
“الدَّمُ فِعْلُ الجاهلیّةِ؛ خون (بر سر نوزاد مالیدن) از آداب دوران جاهلیت است”

پنج برادر بودند و
سه نفرشان همزمان در جبهه ؛
«ولی‌الله» به مادر می‌گفت :
باید خمسِ پسرانت را بپردازی !
و با ” شهــــادت “
خمس برادرانش را پرداخت کرد.
سردارشهیدولی‌الله چراغچی
قائم مقام لشکر5نصر خراسان
سالروزشهادت
یادش با صلوات
اللهم صل علی محمد و آل محمد وعجل فرجهم

پیام سردار سلیمانی در مورد سیل زدگان…

#سلام_امام_زمانم
جمعه با نام تو زیبا می‌شود
نام تــو نقش دل ما می‌شود
جمعه‌ای که با ظهـورت سر رسد
چون قیامت شور و غوغا می‌شود

✨الّلهُــمَّ عَجِّــلْ لِوَلِیِّکَــ الْفَــرَج✨