یا فارس الحجاز

فرزندان، اگرچه ازنظر حقوقی، به پدر نسبت بیشتری دارند ولی واقعاً به مادران شبیه‌ترند.
«محمد حنفیه» و «حضرت عباس»، هر دو، فرزندان امیرالمؤمنین هستند، هر دو هم اتفاقاً «علمدار» هستند یکی در جنگ جمل و دیگری در کربلا،
امیرالمؤمنین به فرزندش محمد حنیفه درجنگ جمل می‌فرماید: «محمد این پرچم را بگیر و پیش برو» محمد مکثی می‌کند و می‌گوید: «پدر! مگر نمی‌بینید از آسمان تیر می‌بارد!» حضرت می‌فرماید: «تو به مادرت رفته‌ای! أدرکک عرق من أمک‏»(شرح نهج البلاغه، ج1، ص243) این ترس از امیرالمومنین نیست.
اما در کربلا، اباعبدالله الحسین (علیه السلام) علمداری دارد که دستانش جدا شد ولی دست از امام و عَلَمش نکشید،
وقتی غنائم جنگی را نزد یزید لعنه الله آوردند، دیدند یزید به نقطه ایی چشم دوخته، از روى تعجب سه بار برخاست و نشست، گفتند: «چه شده یزید این‌طور نگاه می‌کنی؟ یزید گفت:«ببینید حسین چه علمداری داشته؟ تمام عَلَم، پر از تیر است جز جایی که دست عباس آنجاست، معلوم می‌شود تا آخرین لحظه علمدار دست از علم نکشیده است؛ «انظروا الى هذا العلم فانه لم یسلم من الطعن والضرب الا مقبض الید التى تحمله»(سوگنامه آل محمد، محمدی اشتهاردی، ص 300)
این تفاوت زمین تا آسمان، بین دو فرزند امیرالمؤمنین به خاطر مادری شجاع به نام «ام البنین» است. مادرها چه از حیث «وراثتی» چه از حیث «تربیتی» به‌شدت در شکل‌دهی شخصیت فرزندانشان اثرگذارترند.
«مادران» مانند نقاش‌ها، «شاکله و شمایل شخصیتی» فرزندشان را با رفتارشان، صبر و بی‌صبری‌شان ترسیم می‌کنند. مادری که در رفتارش صبر ببارد، بچه را صبور بار می‌آورد.
در خانه‌‌ای که «پدر» توسط «رفتار مادر» «محترم» و «مطاع» باشد و «مادر» توسط «رفتار و گفتار محبت‌آمیز پدر» «محبوب» باشد، فرزندان آمادگی پذیرش «ولایت» را بیشتر دارند. چراکه فرزندان مزه «محبت» و «اطاعت توأم بامحبت» را چشیده‌اند که دو عنصر اصلی «ولایت مداری» است.
وفات حضرت ام البنین سلام الله علیها تسلیت.

مناسبتهای فصل بهار 1397 تقدیم به طلاب و مبلغات عزیز کوثربلاگ

مادرها ، به وقتش بچه ها را
از شیر می گیرند،
ولی بچه ها مثل ابر بهار
اشک می ریزند ،
مادرها اما هیچ اعتنایی نمی کنند،
بیچاره بچه ها خبر ندارند
که این مادر های مهربان
می خواهند برابر شان سفره هایی
از غذا پهن کنند.
ای خوشا به حال آنها که
گرفتن های خدا را از این دست بدانند.
ای خوشا به احوال آنها که بدانند
اگر خدا چیزی را از آدمی می گیرد،
نمی گیرد جز آنکه می خواهد بهتر و
بیشترش را بدهد.

روز فراق فاطمه ام البنین است
مظلومه ای کز مرگ گلهایش غمین است
در دامنش پرورده سرداری چو عباس
آری چنین زن،مادری شیر آفرین است
وفات حضرت ام البنین مادر علمدار کربلا تسلیت باد

دقت کنید که پدر و مادرتان را راضی نگهدارید. اگر از دنیا رفته‌اند، سحرها هنگام نماز شب برایشان دعا کنید.
اگر وضع مالی‌تان خوب است برایشان گوسفند بکشید و خیرات بدهید. هر چیزی که پدر و مادرتان در زمان حیات دوست داشتند برایشان خیرات بدهید که به آنها می‌رسد…
یکی می‌گفت: «من سر قبر پدرم در امامزاده عبدالله در حال خواندن فاتحه بودم که یک عده هندی از مقابلم گذشتند. من حواسم پرت شد و مشغول تماشای آنها شدم و حمد و سوره‌ام را بدون حضور قلب خواندم.
همان شب پدرم را در خواب دیدم که به من می‌گفت: «این چه حمد و سوره‌ای بود که برای من خواندی؟!»
ما به تجربه دیده ایم کسانی که پدر و مادر از آنها راضی بودند دست به هر چی زدند طلا شده
و همچنین دیده ایم کسانی که پدر و مادر از آنها ناراضی بودند ,حالا به هر دری می زنند کارشان درست نمی شود
بعد هم می پرسند: چرا ما هر کار میکنیم ، کارمان اصلاح نمی شود؟خبر ندارند به خاطر این است که پدر و مادر از آنها ناراضی اند.‌..
کتاب بدیع الحکمة،حکمت 25